روز پنجشنبه ۲ تیرماه ۱۴۰۱، طی مراسمی با حضور مسئولان وزارت علوم، رئیس و معاونان دانشگاه علامه طباطبائی و اساتید دانشکدههای مختلف، از دکتر حسین پاینده استاد نظریه و نقد ادبی دانشگاه علامه طباطبائی تقدیر به عمل آمد و سه جایزه به او اعطا شد:
استاد منتخب نمونهی کشوری،
استاد نمونهی دانشگاه علامه طباطبائی، و
استاد نمونهی دانشکدهی علوم ارتباطات.
دکتر پاینده در این مراسم طی سخنان کوتاهی به استادان پیشکسوت و برجستهی دانشکدهی ادبیات دانشگاه علامه ادای احترام کرد و با اشاره به نظریهی پلخانف دربارهی نقش شخصیت در تاریخ گفت: آکادمیا سازوکارهای درونی خود را دارد. جایگاه علمی هر کسی با کارهای او مشخص میشود و اگر کار کسی حقیقتاً ارزش علمی داشته باشد، آن ارزش بنا بر مکانیسمهای درونی آکادمیا خودبهخود شناخته خواهد شد. وی در پایان ضمن تأکید بر اینکه روند تاریخ را نمیتوان با توسل به رابطه، تشبثات مذبوحانه و غیره تغییر داد، بخشی از یک شعر احمد شاملو را قرائت کرد:
تاریخ
ادیب نیست،
لغتنامهها را اما
اصلاح میکند.
متن کامل شعری که دکتر پاینده از شاملو در این مراسم قرائت کرد، به شرح زیر است:
«کریه» اکنون صفتی اَبتَر است
چرا که به تنهایی گویای خونتشنگی نیست.
تحمیق و گرانجانی را افاده نمیکند
نه مفتخوارگی را
نه خودبارگی را.
تاریخ
ادیب نیست،
لغتنامهها را اما
اصلاح میکند.
گفتنی است که تاکنون ۲۱ جایزه در کارنامهی علمی دکتر پاینده ثبت شده است، از جمله جایزهی کتاب سال، جایزهی جلال آلاحمد (دو نوبت) جایزهی پژوهشگر برگزیده (چهار نوبت)، جایزهی مؤلف برتر، جایزهی جشنوارهی مطبوعات، جایزهی کتاب سال دانشگاهی، جایزهی انجمن منتقدان و پژوهشگران تئاتر، جایزهی کتاب برتر سال، و ….
دیدگاهی بگذارید!