روایتشناسی (اصطلاحی که نظریهپرداز فرانسویِ بلغاریتبار تزوتان تودوروف در سال ۱۹۶۹ ابداع کرد) عنوانی است که به مطالعهی ساختارگرایانهی روایت اطلاق میشود. هدف روایتشناسی تشخیص عناصر روایت و تبیین کارکرد معناسازانهی آن عناصر در ساختار انواع روایت است. کارگاه «نقد ادبی با رویکرد روایتشناسی (۱)» به منظور معرفی بنیانهای نظری روایتشناسی در نقد ادبی جدید و کسب مهارت عملی در نقد روایتشناختی برگزار میشود. مدت کارگاه ۸ جلسهی یک ساعت و چهل دقیقهای خواهد بود و در آن علاوه بر بحث پیرامون اصول و مفاهیم بنیادی روایتشناسی، کاربرد این مفاهیم در نقد عملی داستان تمرین خواهد شد. جلسهی اولِ این کارگاه به تاریخچهی روایتشناسی اختصاص دارد و در جلسهی دوم و سوم با تعاریف مفهوم «روایت» آشنا میشویم؛ در پنج جلسهی بعدی چهار نظریهی مهم روایتشناسی معرفی خواهند شد که عبارتاند از نظریههای ارسطو، پراپ، ژنت و بارت. این کارگاه، هم برای علاقهمندان به نقد ادبی طراحی شده است و هم برای داستاننویسان نوجویی که مایلاند از راه آشنایی با نظریههای روایت به غنای داستانهای خود بیفزایند.
این کارگاه بر اساس کتاب «نقد ادبی با رویکرد روایتشناسی» برگزار خواهد شد (انتشارات نیلوفر، ۱۴۰۱) و مطابق با برنامهی تنظیمشده، در طول این دورهی آموزشی مقدمهی مفصل مترجم بهعلاوهی فصلهای اول و ششم را کار خواهیم کرد. اعضای کارگاه میبایست هر هفته بخشی از مطالب کتاب را که از قبل مشخص میشود بخوانند تا بتوانیم در کارگاه مطالبی افزون بر آنچه در کتاب آمده است را مطرح و بهطور جمعی به بحث بگذاریم. از همهی اعضای کارگاه انتظار میرود که در بحثهای جمعی، اعم از نظری و نقد عملی، مشارکت کنند.
این کارگاه روزهای چهارشنبه از ساعت ۱۶ تا ۱۷:۴۰ تشکیل میشود. علاقهمندان میتوانند برای کسب اطلاعات بیشتر و ثبتنام با شمارهی ۰۹۱۹۳۳۹۹۱۰۵ تماس بگیرند.
