تصویر زیر با برخی از اعضای «کارگاه داستاننویسی (دورهی مقدماتی)» گرفته شده است که از اردیبهشت ۹۶ در مؤسسهی «بهاران» آغاز شد و در اواخر تیرماه ۹۶ به پایان رسید. در این ده جلسه مباحث مختلفی دربارهی داستاننویسی در این کارگاه مطرح شد: از تهیهی شناسنامهی شخصیت تا پیرنگسازی، بسط کشمکش، نوشتن گفتوگو، خلق پاراگراف مینیاتوری در آغاز داستان، استفادهی نمادین از مکان، کاربرد درست زبان محاورهای، و … . اعضای کارگاه با علاقه بحثها را دنبال کردند، اما همانطور که مکرراً به آنها تأکید کردم، برای نوشتن داستان علاوه بر آشنایی با تکنیکهای داستاننویسی، میبایست حساسیتی انسانی هم داشته باشیم و بتوانیم دنیای پیرامونمان را تیزبینانه مشاهده کنیم. داستاننویس رصدکنندهی روابط انسانی و طبیبِ فرهنگ است. آمیختن آگاهی از تکنیک با آگاهی فرهنگی، گام نخست برای توفیق در مسیر داستاننویسی است.
دیدگاهی بگذارید!