«از او برآمدهایم و به همو برشویم»
(انا لله و انا الیه راجعون)
درگذشت خانم افسانه فرحینیا را به دوستان و خانوادهی ارجمندشان تسلیت عرض میکنم. ایشان دانشجویی سختکوش بود که به ادبیات عشق میورزید و به رغم ابتلا به بیماریای بسیار نادر و مهلک، تا آخرین روزهای حیات دست از مطالعه و افزودن بر دانش خود برنداشت. ادبیات برای او منبع الهام و آرامش بود، بهویژه که خود با آگاهی از فرجام زودهنگام و غمانگیز زندگیاش سخت به چنین الهام و آرامشی نیاز داشت. یاد و خاطرهای که از ایشان در ذهن من باقی مانده و خواهد ماند، فقط مهربانی و انسانیت است. خداوند روح ایشان را قرین رحمت پایانناپذیر خود کناد، انشاءالله.
حسین پاینده
دیدگاهی بگذارید!