
آنچه خواندید بخشی از مقدمهی حسین پاینده است بر کتاب جدیدیش نقد ادبی با رویکرد روایتشناسی که بهزودی منتشر خواهد شد.

آنچه خواندید بخشی از مقدمهی حسین پاینده است بر کتاب جدیدیش نقد ادبی با رویکرد روایتشناسی که بهزودی منتشر خواهد شد.

کتاب کاربرد روانکاوی در نقد ادبی حدود یک هفته پس از انتشار به چاپ دوم رسید.

چه کتابی میماند؟ چه کتابی نمیماند؟ چه کتابی میرود و هیچوقت برنمیگردد؟ چه کتابی هنوز نیامده دوباره میآید؟ چه کتابی نمیرود؟ چه کتابی اصلاً نمیتواند بیاید؟ چه کتابی نه میآید و نه میرود چون کلاً ــ و خیلی ساده ــ «نیست»؟ پاسخ همهی این پرسشها را باید در محتوای هر کتاب جست. کتابها خودشان دربارهی سرنوشتشان تصمیم میگیرند.





انتشارات مروارید تنها چهار هفته پس از انتشار تحلیل گفتمان کاربردی این کتاب را تجدیدچاپ کرد. نویسندهی این کتاب (آرتور آسا برگر) ضمن معرفی «تحلیل انتقادی ـ چندوجهیِ گفتمان»، کاربرد این رویکرد را در طیف متنوعی از متون، اعم از اجتماعی، فرهنگی و ادبی، با مثالهای متعدد نشان میدهد. آنچه در زیر میخوانید، بخشهایی از فصل چهارم این کتاب است که به تحلیل استعاره با رویکرد لِیکاف اختصاص دارد.