اطلاعیه‌ی کارگاه «خلاقیت در رمان‌نویسی»

چگونه از نظریه‌ی باختین و روایت‌شناسی برای نگارش رمان‌های تأمل‌انگیز استفاده کنیم

آن دسته از نویسندگان ادبیات داستانی که در پی نوشتن رمان‌های متمایز و اثرگذار هستند، اغلب می‌پرسند «چگونه می‌توان رمانی متفاوت نوشت، رمانی که موضوع و سبک نگارش آن با آنچه خواننده پیشتر در حوزه‌ی ادبیات داستانی تجربه کرده است، فرق داشته باشد؟». پاسخی که در این کارگاه به این پرسش می‌دهیم این است که نگارش رمان نومایه با استفاده‌ی خلاقانه از نظریه‌های ادبی میسّر می‌شود. هر نظریه‌ی ادبی، تعریف معیّنی از چیستی ادبیات و کارکرد آن به دست می‌دهد. پس از اشراف به نظریه‌ها، در گام بعدی باید تکنیک‌های متناسب با آن نظریه‌ها را بشناسیم و به کار ببریم تا بدین ترتیب بتوانیم به سبکی فردی در رمان‌نویسی نائل شویم.

این کارگاه چهار جلسه خواهد داشت و در آن به دو نظریه‌ی ادبی خواهیم پرداخت که عبارت‌اند از نظریه‌ی باختین درباره‌ی رمان چندصدایی و نظریه‌های روایت‌شناسی.

نکات مهم:

۱. این کارگاه برای تدریس نقد ادبی نیست. هدف این است که ببینیم رمان‌نویس زمانه‌ی ما با آگاهی از نظریه‌های ادبی چگونه می‌تواند رمان‌های تکنیکی‌تر و تأمل‌انگیزتری بنویسد و نهایتاً به سبکی فردی در رمان‌نویسی نائل شود.

۲. در این کارگاه مفاهیم پایه‌ای ادبیات داستانی توضیح داده نمی‌شوند و لازم است که اعضای کارگاه قبلاً از راه مطالعه‌ی شخصی و غیره حتماً شناخت کافی از عناصر داستان داشته باشند.

۳. هر جلسه‌ی کارگاه به مدت یک‌ساعت‌ونیم خواهد بود و چهار بخش خواهد داشت که زمان‌بندی آن به شرح زیر است:

جلسات اول و دوم:

  • ۲۰ دقیقه: شیوه‌های مختلف شروع رمان
  • ۵۰ دقیقه: توضیح درباره‌ی استفاده از نظریه‌ی باختین در رمان‌نویسی با تمرکز بر چند مفهوم کلیدی (منطق گفت‌وگویی، ناهمگونی زبانی، مفهوم «کارناوال»، رمان تک‌صدایی و چندصدایی)
  • ۱۵ دقیقه: پیشنهادهای عملی برای نوشتن یک رمان تأمل‌انگیز با استفاده از نظریه‌ی رمان چندصدایی
  • ۵ دقیقه: معرفی چند منبع

جلسات سوم و چهارم:

  • ۲۰ دقیقه: شیوه‌های مختلف شروع رمان
  • ۵۰ دقیقه: توضیح درباره‌ی استفاده از نظریه‌های روایت‌شناسی در رمان‌نویسی با تمرکز بر چند مبحث کلیدی (گونه‌شناسی راویان و منظر روایی در ادبیات داستانی، مفهوم «ضرباهنگ» در روایتگری)
  • ۱۵ دقیقه: پیشنهادهای عملی برای نوشتن یک رمان تأمل‌انگیز با استفاده از روایت‌شناسی
  • ۵ دقیقه: معرفی چند منبع

۴. در این کارگاه ارجاعاتی به رمان چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم، نوشته‌ی زویا پیرزاد، خواهیم داشت و بخش‌های کوتاهی از آن را می‌خوانیم. لذا اعضای کارگاه باید قبلاً این رمان را مطالعه کرده و هنگام برگزاری کارگاه آن را در دسترس داشته باشند.

۵. این کارگاه به صورت حضوری و آنلاین در تاریخ و زمان‌های زیر برگزار می‌شود:

  • جلسه‌ی اول و دوم، چهارشنبه ۳۱ تیرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷ الی ۱۸:۳۰ و ۱۹ الی ۲۰:۳۰
  • جلسه‌ی سوم و چهارم: چهارشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۷ الی ۱۸:۳۰ و ۱۹ الی ۲۰:۳۰

اطلاعات بیشتر و نام‌نویسی: ۰۹۱۹۳۳۹۹۱۰۵

اطلاعیه‌ی کارگاه سه‌جلسه‌ای «خلاقیت در رمان‌نویسی»

چگونه از نظریه‌های ادبی برای نگارش رمان‌های تأمل‌انگیز استفاده کنیم

آن دسته از نویسندگان ادبیات داستانی که در پی نوشتن رمان‌های اثرگذار هستند، اغلب می‌پرسند «چگونه می‌توان رمانی متفاوت نوشت، رمانی که موضوع و سبک نگارش آن با آنچه خواننده پیشتر در حوزه‌ی ادبیات داستانی تجربه کرده است، فرق داشته باشد؟». پاسخی که در این کارگاه به این پرسش می‌دهیم این است که راه برون‌رفت از یکنواختی در رمان‌نویسی، استفاده از نظریه‌های ادبی است. هر نظریه‌ی ادبی، تعریف معیّنی از چیستی ادبیات و کارکرد آن به دست می‌دهد. پس از اشراف به این نظریه‌ها، در گام بعدی باید تکنیک‌هایی را بشناسیم و به کار ببریم که رمان‌نویسی‌مان را متمایز و منحصر‌به‌فرد می‌کند. دستیابی به این تمایز برابر است با به دست آوردن سبک فردی در داستان‌نویسی.

این کارگاه سه جلسه خواهد داشت و در هر یک از جلساتش به‌طور مشخص به سه نظریه‌ی ادبی خواهیم پرداخت تا ببینیم آگاهی از این نظریه‌ها چگونه باعث خلاقیت در رمان‌نویسی می‌شود. این نظریه‌ها عبارت‌اند از روایت‌شناسی، روان‌کاوی لاکانی و نظریه‌ی باختین درباره‌ی چندصدایی در رمان. به منظور این‌که بحث‌ها علاوه بر جنبه‌ی نظری، جنبه‌ی عملی هم داشته باشند، در این کارگاه رمان چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم، نوشته‌ی زویا پیرزاد، را مبنای بحث‌های عملی قرار خواهیم داد و همچنین بخش‌هایی از فیلم‌های سینمایی معاصر ایرانی را به‌اختصار بررسی خواهیم کرد.

تاریخ برگزاری کارگاه:
جلسه‌ی اول چهارشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۲
جلسه‌ی دوم چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۴۰۲
جلسه‌ی سوم چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۴۰۲

زمان برگزاری کارگاه: ساعت ۱۸ تا ۱۹:۳۰