نویسندهی این کتاب، خوانندهای را در نظر داشته است که آشنایی تخصصی با شیوهی تحلیل متون ادبی ندارد. از این رو، در فصل اول برخی از پایهایترین مباحث در حوزهی مطالعات نقادانهی ادبی را به زبانی روشن و با استنادها و نمونههای متعدد توضیح میدهد، از جمله چیستیِ ادبیات، نقش مؤلف در رقم زدن معنای متن، نقش خواننده در ایجاد نوعی گفتوگوی نقادانه با متن و تعریف مفاهیمی همچون «تحلیل» و «شواهد متنی». در فصل دوم، بحث مفصلی دربارهی شیوهی تحلیلیِ موسوم به «قرائت تنگاتنگ» ارائه شده است و نویسنده با نمونههایی از شعر، نمایشنامه و ادبیات داستانی، تحلیل متن به این روش را توضیح میدهد. در همین فصل، مفاهیم مرتبطِ دیگری مانند «ساختار»، «شکل»، «زبان صناعی»، «ژانر» و غیره تعریف شدهاند. فصل سوم به رابطهی تاریخ و ادبیات و نحوهی لحاظ کردن بافتار تاریخی و فرهنگی در تحلیل متون ادبی اختصاص دارد و همچنین شامل بحث مشروحی دربارهی دورهبندیها و جنبشهای ادبی (از دورهی باستان تا دورهی پسامدرن و پسااستعماری) میشود. نویسنده در فصل چهارم به تحلیل تطبیقیِ متون ادبی و غیرادبی میپردازد و در زمینهی فیلمهای اقتباسشده از آثار ادبی مفصلاً سخن میگوید. در فصل پنجم، تعریف دقیقی از نقد ادبی و تفاوت آن با تحلیل به دست داده میشود. فصل ششم، که از هر حیث ارتباط تنگاتنگی با مطالب فصل پنجم دارد، راجع به نظریهی ادبی است و خواننده میتواند دستهبندی و شرح روشنگری از انواع نظریههای پُرکاربرد در نقد ادبی را در آن بخواند. در فصل هفتم، نویسنده راجع به دو شیوهی نگارش مقالات تحلیلی دربارهی ادبیات صحبت میکند و هر یک را بهدقت و با ذکر مثال توضیح میدهد. هم کسانی که مایل به نوشتن تحلیلهای علمی دربارهی متون ادبی هستند و هم نویسندگان مقالات ژورنالیستی، در این فصل رهنمودهایی عملی برای نگارش نظاممند و روشدار پیدا میکنند. بعد از فصل هفتم، واژهنامهای توصیفی از اصطلاحات ادبیِ پُرکاربرد در نقد ادبی به دست داده شده است. بخش پایانی کتاب، فهرست تفصیلی منابعی است که در هر فصل به آنها ارجاع شده است. برای خوانندهی علاقهمندی که میخواهد مطالعهی خود دربارهی نقد ادبی را گسترش و عمق دهد، این فهرست میتواند راهنمای مفیدی از معتبرترین منابع این حوزه از مطالعات میانرشتهای باشد.
علاقهمندان میتوانند این کتاب را از فروشگاه اینترنتی انتشارات مروارید تهیه کنند.
