عکسی به یادگار با منوچهر بدیعی

منوچهر بدیعی، مترجم توانا و پیشکسوت که رمان‌های متعددی از ادبیات انگلیسی و فرانسوی را به فارسی ترجمه کرده است، روز ۱۸ آذر ۹۶ در کلاس حسین پاینده در دانشکده‌ی ادبیات دانشگاه علامه طباطبائی حضور یافت و درباره‌ی رمان نو سخن گفت. بدیعی تاکنون آثار مشهوری مانند جاده فلاندر نوشته‌ی کلود سیمون، آدم اول اثر آلبر کامو، ژان باروا نوشته‌ی روژه مارتن دوگار، چهره مرد هنرمند در جوانی اثر جیمز جویس، همچنین آثاری از آلن رُب‌گری‌یه و سینکلر لوئیس را به فارسی ترجمه کرده است. در کارنامه‌ی این مترجم توانا ترجمه‌ی رمان اثرگذار و بسیار مشهور اولیس از جیمز جویس هم به چشم می‌خورد که هنوز منتشر نشده است. بدیعی دو هفته پیش از حاضر شدن در این کلاس («تحقیق در مکتب‌های ادبی جهان»، در مقطع دکتری رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی) دو عنوان از کتاب‌هایش را به دانشجویان کلاس هدیه کرده بود که عبارت بودند از: آری و نه به رمان نو (مجموعه‌ای از مقالات درباره‌ی رمان نو فرانسه) و ژلوزی (رمانی از آلن رُب‌گری‌یه). درخواست بدیعی این بود که دانشجویان بخش‌هایی از این دو کتاب را بخوانند تا هنگام حضور او در کلاس بتوان درباره‌ی آن‌ها گفت‌وگو کرد. تصویر زیر در پایان جلسه‌ی کلاس به یادگار برداشته شد.

نقد رمان «سایه‌های سکوت» با حضور حسین پاینده

به گزارش خبرنگار فرهنگی ایسکانیوز، چهارصد و سی‌وچهارمین نشست هفتگی کانون ادیبات ایران به نقد و بررسی رمان سایه‌های سکوت به قلم علی قانع نویسنده و مترجم اختصاص دارد.

سایه‌‌های سکوت اولین رمان تألیفی علی قانع است که به گفته‌‌ی خودش حاصل تجربه‌ی سال‌های اخیر او در مسیر ادبیات است. این رمان در دویست و چهل‌وچهار صفحه و با قیمت پانزده هزار تومان، توسط نشر «نشر آموت» منتشرشده است.

در بخشی از این رمان می‌خوانیم: «گاهی اوقات، ناغافل بعضی فکرها سراغت می‌آیند که اصلاً زمان خوبی برای حضورشان نیست. فرصتی برای ضبط و ربط‌شان نداری، روحت به هیچ وجه آماده‌ی پرداختن به آن‌ها نیست ولی سرزده و ناخوانده از راه می‌رسند، حتی اگر در آن موقعیت حساس توان و مقاومت ایستادگی در برابرشان را نداشته باشی. بدون میل باطنی تو می‌آیند و آن‌قدر به روحت هجوم می‌آورند تا هر طور شده راهی برای نفوذ پیدا کنند. بعد دیگر مال خودت نیستی، خیلی راحت تسخیر می‌شوی و می‌بایست به اجبار دل بدهی به افکاری که حالا دیگر نه میهمان که میزبان تو هستند.»

این برنامه با حضور دکتر حسین پاینده دوشنبه ۲۰ آذرماه از ساعت ۱۷ در سالن اجتماعات کانون ادبیات ایران برگزار می‌شود.

علاقمندان برای شرکت در این برنامه می‌توانند به کانون ادبیات ایران به نشانی مفتح جنوبی روبه‌روی ورزشگاه شیرودی خیابان اردلان پلاک ۲۵ مراجعه کنند.

ورود برای عموم آزاد است.

 

عکسی به یادگار با اعضای کارگاه تحلیل فیلم‌های اصغر فرهادی

کارگاه «روش‌شناسی نقد فیلم با تحلیل فیلم‌های اصغر فرهادی» در ده جلسه و پنج هفته (هر هفته دو جلسه) از تاریخ ۲۲ مهرماه تا ۲۴ آبان ۹۶ در دانشکده‌ی ادبیات دانشگاه علامه طباطبائی برگزار شد. اکثر شرکت‌کنندگان در این کارگاه دانش‌آموخته یا دانشجوی مقاطع فوق‌لیسانس و دکتری بودند، هرچند که عده‌ی دیگری از اعضا اصلاً دانشجو نبودند، چون این کارگاه کلاس رسمی دانشگاهی نبود و هر کسی که به موضوع آن علاقه داشت، می‌توانست در آن شرکت کند. با این حال، آمار تفکیکیِ داوطلبان این کارگاه، گویای حقیقتی انکارنشدنی است: این‌که بسیاری از فارغ‌التحصیلان دانشگاه در رشته‌های علوم انسانی مهارت لازم برای ورود به عرصه‌های عملیِ کار در تخصص خودشان را ندارند و از این رو ناگزیرند با شرکت در چنین کارگاه‌هایی زمینه‌ی بهتری برای اشتغال خود ایجاد کنند. امروزه بخش ثابتی از روزنامه‌ها، مجلات و نشریات ادواری ما به فیلم و نقد فیلم اختصاص دارد. ارزش مدرک تحصیلیِ فوق‌لیسانس و دکتری بسیار نازل شده است و بسیاری از دارندگان این مدارک به استخدام در فلان روزنامه و خبرگزاری و امثال آن هم راضی‌اند. اما حتی در همین قبیل جاها نیز از آنان توانایی عملی خواسته می‌شود، نه صرفاً مدرکی که دستگاه عظیم آموزش عالی ــ‌ هم در بخش دولتی و هم بویژه در بخش غیردولتی ــ به وفور به دست عده‌ی زیادی از فارغ‌التحصیلان می‌دهد. شرکت کردن در کارگاه‌های تخصصی می‌تواند رزومه‌ی کسانی را مدرک تحصیلی دارند اما مهارت عملی برای کار در حوزه‌های علوم انسانی ندارند، برای استخدام شدن تقویت کند. به این دلیل، باید بگویم برگزاری این کارگاه در زمره‌ی معدود کارهای مفیدی بود که در دانشگاه انجام شد. هر کس دیگری هم که چنین کارگاهایی برگزار می‌کند، کار مفیدی در راه ایجاد اشتغال برای مستعدترین جوانان کشور ما انجام می‌دهد. به این واقعیت تلخ که بزرگ‌ترین معضل جوانان تحصیل‌کرده عدم اشتغال است، باید با چشمانی باز و اراده‌ای معطوف به حل کردن این معضل برخورد کرد. انکار این معضل فقط نشانه‌ی منافعی است که انکارکننده با این کار نصیبش می‌شود.

تصویری که در زیر می‌بینید، عکسی به یادگار با عده‌ای از اعضای این کارگاه است.

ادامه خواندن “عکسی به یادگار با اعضای کارگاه تحلیل فیلم‌های اصغر فرهادی”

نقد فیلم «بازمانده‌ی روز» با حضور حسین پاینده

مرکز خدمات روان‌شناسی «سیاووشان» جلسه‌ی نقد فیلم بازمانده‌ی روز را برگزار می‌کند. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشته‌ی رمان‌نویس انگلیسیِ ژاپنی‌تبار کازوئو ایشیگورو و به کارگردانی جیمز آیوری ساخته شده است. در این جلسه، حسین پاینده این فیلم را نقد خواهد کرد.

تاریخ برگزاری جلسه: پنجشنبه ۲۵ آبان ۹۶

زمان شروع نمایش فیلم:‌ ساعت ۱۳:۳۰تا ۱۵:۳۰

نقد فیلم: ساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۶:۳۰

شماره‌ی رزرو: ۲۲۹۲۶۵۲۲ و ۲۲۲۶۹۵۵۰

هزینه: ۳۰.۰۰۰ تومان

گزارش خبرگزاری کتاب ایران از جلسه‌ی نقد کتاب «اصول و مبانی تحلیل متون ادبی»

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نقد و بررسی کتاب “اصول و مبانی تحلیل متون ادبی” نوشته سلینا کوش ۱۵ آبان ۱۳۹۶ در سرای اهل قلم برگزارشد.

حسین پاینده، مترجم این کتاب، در ابتدای جلسه عنوان کرد: ترجمه‌ی کتابی درباره‌ی تحلیل متن، یک ضرورت است. تحلیل، دایره‌ای بسیار فراخ‌تر از یک شعر، یک رمان و یک فیلم سینمایی است. تلاش من هم به عنوان یک ایرانی علاقه‌مند به پیشرفت جامعه‌ی خود این است که به سهم خودم امکاناتی فراهم کنم تا گرایش آحاد این جامعه به دیدن لایه‌های ناپیدایی از واقعیت اجتماعی ما بیشتر شود و آن لایه‌ها زمانی قابل دیدن می‌شوند که با نگاهی تحلیل‌گر آن‌ها را نگاه کنیم. این کتاب درباره‌ی تحلیل ادبی است، اما تعریفی که سلینا کوش از متن به دست می‌دهد تعریفی شامل‌شونده است و مقصود از شامل‌شوندگی این است که برخلاف تقسیم‌بندی‌های ژانر که در دانشگاه‌های ما از گذشته متداول بوده است، امروز وقتی صحبت از متن می‌شود خیلی مسائل دیگر هم در آن گنجانده می‌شود. دیدگاه این کتاب درمورد ژانر آن چیزی نیست که در دانشگاه تدریس می‌شود. در دانشگاه‌های ما رمان را ادبیات نمی‌دانند و بیشتر به معرفی شعرای کلاسیک تأکید دارند. در این کتاب ادبیات نمایشی جزو ادبیات محسوب می‌شود، در صورتی که در مقاطع مختلف دانشگاهی درسی درباره‌ی درام و ادبیات نمایشی در رشته‌ی ادبیات وجود ندارد. ژانر ادبیات روایی در این کتاب شامل سینما است، نه فقط فیلمنامه بلکه فیلم یعنی محصول آن را هم ادبیات می‌داند.

وی افزود: سلینا کوش از فرهنگی می‌آید که فارغ‌التحصیلان این رشته در آن فرهنگ به نقد کتاب و نقد فیلم‌‌های سینمایی می‌پردازند. سلینا کوش تحلیل فیلم را برای دانشجوی ادبیات ضروری می‌داند چون این یک ژانر روایی است و تمام عناصری که در ادبیات داستانی وجود دارند مانند عنصر شخصیت، کشمکش، مکان، زمان، فضاسازی و … همگی در فیلم وجود دارند. تعریف این کتاب از ژانر برای ما چیز جدیدی است و معنای متن در آن به طور جالبی گشوده می‌شود و بسیاری از چیزهایی که در ادبیات کلاسیک ما متن به شمار نمی‌آیند در این کتاب به عنوان متن ادبی تلقی شده‌اند.
این منتقد و تحلیل‌گر برجسته‌ی ادبی عنوان کرد: من به عنوان پزوهشگر فرهنگ، این کتاب را ترجمه کردم. امیدوارم خوانندگان این کتاب که نام نظریه‌هایی مثل پسامدرنیسم، ساختارگرایی، روانکاوی، تاریخ‌گرایی نوین، فمینیسم، مارکسیسم، نشانه‌شناسی، پساساختارگرایی و … به گوششان می‌خورد از راه روش‌هایی پیشنهادی این کتاب نگاهی به متن گسترده‌تری به نام واقعیت اجتماعی بیندازند. ما همه شخصیت‌های یک روایت خیلی بزرگ هستیم. زندگی ما یک روایت است. تعامل‌های ما در زندگی پر از کشمکش است و دائماً با مسئله‌ی زاویه‌ی دید مواجه هستیم. هدف من کمک به پیشبرد مطالعات ادبی برای نظام‌مند کردن موضوع نقد در محافل آکادمیک بوده اما تأکید می‌کنم که منتقد واقعی، جهان پیرامون خود را از راه نقد ادبی می‌شناسد. به غیر از این ضرورت مبرم فرهنگی ـ ادبی، باید اشاره کنم که این کتاب نسبتاً جدید است و یک سال پیش که به دستم رسید تنها چهار پنج ماه از انتشارش به زبان اصلی می‌گذشت و من هم در کوتاه‌ترین زمانی که می‌توانستم این کتاب را ترجمه کردم. این کتاب منبع نسبتاً جدیدی است و لذا ترجمه‌ی آن را ضروری دیدم. 

پاینده در ادامه مطرح کرد: نقد نشانه‌ی هوش فوق‌العاده نیست، بلکه آشنایی با روش‌های نقد ادبی به ما کمک می‌کند تا متوجه دلالت‌ها و معانی بشویم. امیدوارم خوانندگان این کتاب پاسخ پرسش‌هایی را که همیشه از پرسیدن آن شرم داشتند به دست آورند. این کتاب برای کسانی است که می‌خواهند از پایه و بیخ و بن با نقد ادبی آشنا شوند. اصطلاحات ادبی در فهرست الفبایی در انتهای کتاب آمده‌اند. سلینا کوش هر مسئله‌ای را با طرح مثالی از شعر و رمان و فیلم توضیح می‌دهد. در فصل پایانی هم روش نوشتن مقالات نقادانه را توضیح داده و بین مقالات روزنامه ها و مقالات دانشگاهی تفاوت قائل شده است.

در ادامه مسعود جعفری خلاصه‌ای از مباحث مطرح‌شده در کتاب ارائه کرد و گفت: به نظرم این کتاب برای دانشجویان بسیار مفید است. کتاب با مقدمه‌ی مترجم آغاز می‌شود که در آن به دو موضوع، اهمیت نظریه و روش نظام‌مند نقد ادبی، پرداخته می‌شود. در مقدمه راجع به چیستی ادبیات و کارکردهای آن که برای خواننده مبتدی هم قابل فهم است،‌ بحث می‌شود. تغییر جایگاه شاعران و نویسندگان و ژانرهای ادبی گذشته نسبت به امروز را بیان می‌کند و توضیح می‌دهد که هیچ ژانری در تاریخ ادبیات ثابت نیست و در کل، کتاب نگاهی پویا به مسائل دارد.

استاد دانشگاه خوارزمی افزود: ژانر و آمیختگی ژانرها از جمله مباحث مهم کتاب است. فصل دوم کتاب بر پایه نقد خود متن و واژه‌های آن است. فصل سوم به تحلیل متن در بافتار یا زمینه‌ی بیرونی متن اختصاص دارد. سپس به تاریخ‌گرایی نوین و تلفیق آن با متن می پردازد. فصل چهارم به تحلیل تطبیقی اختصاص دارد و با اشاره به نظریه مشهور تی.‌اس. الیوت درباره سنت و استعداد فردی که بیان می‌کند هیچ خلاقیت ادبی نمی‌تواند بدون توجه به سنت رخ بدهد. چرا که هر متنی به نحوی با متون قبل از خود و معاصر ارتباط دارد و به گونه‌ای روی متون بعد از خود اثر می‌گذارد.
در فصل بعد خواننده با ماهیت اقتباسیِ ترجمه آشنا می‌شود و درمی‌یابد که هر ترجمه نوعی اقتباس است. در فصل پنجم، نسبت تحلیل با نقد ادبی بحث می‌شود. صحنه‌ی نقد امروز با قرن نوزدهم تفاوت دارد و تکثر نقد و دیدگاه‌های متنوع و رویکردهای مختلف منتقدها باعث تکثر نقد شده است. فصل ششم به تحلیل نظریه‌های ادبی اختصاص دارد. روش تحلیل از دل نظریه بیرون می‌آید. در این فصل، نظریه‌های ادبی طبقه‌بندی شده و به ذهن خواننده در مطالعه‌ی این نظریه‌ها و نسبت آن‌ها با هم نظم می‌بخشد. به طور کلی، از نظر سلینا کوش معنای اصطلاح متن در جهان امروز معنایش تغتیر کرده است. فصل هفتم به جمع‌بندی نوشتار تحلیلی می‌پردازد.
جعفری، مطالعه‌ی این کتاب را برای کسانی که علاقه‌مند به فعالیت در حوزه‌ی نقد هستند برای ارتقا کیفیت نقد لازم و ضروری دانست. وی سؤالات خود را درباره‌ی ترجمه‌ی چند واژه‌ی خاص از مترجم این کتاب مطرح کرد. وی درباره ترجمه‌ی دو واژه، «معرفت مینویی» و «بافتار» از مترجم این اثر سؤالاتی مطرح کرد و گفت: ترجمه‌ی کتاب هم مانند متن اصلی بدون ابهام و بسیار روشن است و مترجم سلیقه‌ی خاصی در انتخاب فعل‌ها داشته است.

در ادامه‌ی جلسه عبدالرسول شاکری، از اعضای هیأت علمی سازمان سمت، بیوگرافی کاملی از فعالیت‌های ادبی حسین پاینده ارائه کرد و گفت: نخستین مقاله‌ی حسین پاینده که درباره‌ی اهمیت زاویه‌ی دید در داستان کوتاه بود، در سال ۱۳۶۸ در نشریه‌ی «کیهان فرهنگی» منتشر شد. از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۹ در  شهر آکسفورد دوره‌ی دبیرستان را گذراند و در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ در دبیرستان هدف و رهنما در تهران دیپلم گرفت. سالهای ۱۳۶۴تا ۱۳۶۸ در دانشگاه علامه طباطبائی دوره‌ی کارشناسی ادبیات انگلیسی و در سالهای ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۰ در دانشگاه تهران در مقطع کارشناسی ارشد همین رشته فارغ‌التحصیل شد. او از سال ۱۳۷۱ به عضویت هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبائی درآمد. در سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ در دانشگاه ساسکس انگلستان به تحصیل نقد ادبی در مقطع دکتری پرداخت و در همین سال‌ها یک دوره آشنایی با نقد ادبی روانکاوانه را به توصیه استاد راهنمایش در دانشگاه کوین مری لندن گذراند. ادامه خواندن “گزارش خبرگزاری کتاب ایران از جلسه‌ی نقد کتاب «اصول و مبانی تحلیل متون ادبی»”